Σε όλη την Ευρώπη, ο υπερτουρισμός παύει να είναι μια αόριστη έννοια και γίνεται καθημερινό αδιέξοδο. Στην Ισπανία, οι κάτοικοι διαδηλώνουν με νεροπίστολα κατά της «τουριστικοποίησης» των πόλεών τους. Στη Βενετία, το ιστορικό της κέντρο απειλείται από τις ορδές ημερήσιων επισκεπτών. Στο Άμστερνταμ, μιλούν πλέον ανοιχτά για τουριστικό κορεσμό και σχεδιάζουν φόρους, περιορισμούς, ακόμη και απαγορεύσεις.

Δεν μιλάμε για “αντιτουρισμό”. Μιλάμε για ανθρώπους που ζουν σε μέρη που σταδιακά μετατρέπονται σε θεματικά πάρκα. Που δουλεύουν χωρίς ανάσα σε βιομηχανίες που δεν τους αφήνουν χώρο ούτε για να μείνουν, ούτε για να αναπνεύσουν.

Και η Ρόδος; Είναι άραγε μακριά αυτό το φαινόμενο;

Η απάντηση δεν έχει γραφτεί ακόμα. Αλλά τα σημάδια είναι εδώ – και δυναμώνουν.

Ρόδος: Τα πρώτα βαριά συμπτώματα μιας κοινωνίας σε τουριστική υπερφόρτωση

• Το νοσοκομείο υπολειτουργεί: ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε ένα νησί με υπερδιπλάσιο πληθυσμό το καλοκαίρι.
• Συχνά blackouts, με ένα δίκτυο που δεν μπορεί να αντέξει τη ζήτηση.
• Υδροδότηση με άνιση κατανομή: περιοχές με οριακή παροχή νερού, ενώ οι πισίνες γεμίζουν πρώτες.
• Καμία στέγη για εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους, λόγω της έκρηξης στις βραχυχρόνιες μισθώσεις.
• Ανασφάλεια στους δρόμους, με τουρίστες χωρίς εμπειρία να οδηγούν γουρούνες σε επικίνδυνες συνθήκες.
• Ελλείψεις προσωπικού και κατάρτισης, με συνέπειες στην ποιότητα των υπηρεσιών.
• Περιβαλλοντική υποβάθμιση, ειδικά μετά τις πυρκαγιές, χωρίς επαναφορά ή ανασχεδιασμό.

Και στο κέντρο όλων; Ένα οικονομικό μοντέλο που δεν ωφελεί ούτε καν τους ίδιους τους επιχειρηματίες.

Το σύστημα all inclusive, το οποίο κυριαρχεί στα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, απορροφά τα χρήματα πριν καν φτάσουν στην τοπική οικονομία. Ο επισκέπτης καταναλώνει μέσα στο “φρούριο” του resort, χωρίς επαφή με τις μικρές επιχειρήσεις, τα καταστήματα, τα τοπικά προϊόντα, τον ίδιο τον τόπο.

Η ποιότητα των πελατών αλλάζει: λιγότερη σύνδεση με τον τόπο, λιγότερη διάθεση να επενδύσουν σε εμπειρίες – περισσότεροι αριθμοί, λιγότερη σχέση.

Και την ίδια στιγμή, τα ξενοδοχεία, για να κρατήσουν τις χαμηλές τιμές των tour operators, λειτουργούν με μεθόδους Μεσαίωνα: εξαντλητικά ωράρια, προσωπικό χωρίς δικαιώματα, χαμηλοί μισθοί, μηδενικά περιθώρια βελτίωσης.

Η ελεύθερη αγορά της Ρόδου ασφυκτιά. Οι μικρές επιχειρήσεις παλεύουν να επιβιώσουν μέσα σε μια τεχνητά φτηνή βιομηχανία, όπου το κέρδος είναι ελάχιστο και η φθορά διαρκής.

Ο υπερτουρισμός δεν είναι μακριά. Είναι εδώ, απλώς δεν τον ονομάζουμε.

Όσο η κοινωνία της Ρόδου παραμένει σιωπηλή, το φαινόμενο θα θεριεύει – μέχρι να μην μπορεί πια να αγνοηθεί. Και τότε ίσως είναι αργά, όχι για να τον περιορίσουμε, αλλά για να θυμηθούμε πώς ήταν το νησί πριν γίνει εργοστάσιο διακοπών χωρίς ζωή.

Οι G7 (ή “Ομάδα των Επτά”) είναι μια άτυπη λέσχη ισχυρών χωρών του πλανήτη, που συγκεντρώνει μερικές από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου. Πρόκειται για τις εξής χώρες:

• Ηνωμένες Πολιτείες
• Ηνωμένο Βασίλειο
• Γαλλία
• Γερμανία
• Ιταλία
• Ιαπωνία
• Καναδάς
  (+ η Ευρωπαϊκή Ένωση, που συμμετέχει αλλά δεν είναι «μέλος» με την αυστηρή έννοια)

Η Ομάδα δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1970, μέσα σε ένα κλίμα οικονομικής αναταραχής (πετρελαϊκή κρίση, πληθωρισμός, ύφεση), με σκοπό να μπορούν οι ηγέτες αυτών των κρατών να συντονίζονται άμεσα και ανεπίσημα για τα μεγάλα παγκόσμια ζητήματα — χωρίς τον γραφειοκρατικό λαβύρινθο του ΟΗΕ ή του ΔΝΤ.

Τι συζητούν;

Η θεματολογία περιλαμβάνει:

• Παγκόσμια οικονομία και εμπόριο
• Κλιματική αλλαγή και ενέργεια
• Ανάπτυξη και φτώχεια
• Πόλεμοι, γεωπολιτική και ασφάλεια
• Ψηφιακές τεχνολογίες και κυβερνοασφάλεια

Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται περισσότερο για ένα φόρουμ συμβολικού βάρους παρά για ένα όργανο με ουσιαστική εξουσία. Οι αποφάσεις που παίρνονται εκεί δεν είναι δεσμευτικές. Είναι περισσότερο μια επίδειξη ενότητας και πρόθεσης παρά ένα επιχειρησιακό κέντρο αποφάσεων.

Γιατί έχουν σημασία;

Η σημασία των G7 είναι κυρίως πολιτική και συμβολική. Συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πλούτου και διαμορφώνουν το πλαίσιο εντός του οποίου λαμβάνονται πολλές από τις κρίσιμες αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι αγορές και τα ΜΜΕ δίνουν προσοχή στα ανακοινωθέντα τους, γιατί μπορούν να επηρεάσουν πολιτικές και χρηματιστηριακές εξελίξεις.

Κριτική και αντιφάσεις

Δεν λείπει φυσικά και η κριτική:

• Οι G7 δεν εκπροσωπούν τον “παγκόσμιο Νότο”, ούτε τις ανερχόμενες δυνάμεις (π.χ. Κίνα, Ινδία, Βραζιλία).
• Δεν υπάρχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση — δεν τους ψήφισε κανείς.
• Η ατζέντα τους πολλές φορές εστιάζει σε συμφέροντα των ανεπτυγμένων χωρών, αδιαφορώντας για τις ανισότητες που οι ίδιες σε μεγάλο βαθμό δημιούργησαν.

Ορισμένοι αναλυτές τους αποκαλούν “το παλιό αφεντικό του πλανήτη”, που δυσκολεύεται να προσαρμοστεί σε έναν πολυπολικό κόσμο.

Η Γιορτή του Πατέρα 2025 αποτελεί μια σημαντική αφορμή για να αναλογιστούμε τον ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι πατέρες στην οικογένεια.

Κάθε χρόνο, η τρίτη Κυριακή του Ιουνίου αφιερώνεται για να τιμηθεί η πατρική μορφή και η συμβολή της στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Το 2025, η συγκεκριμένη ημέρα πέφτει σήμερα 15 Ιουνίου.

Στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές χώρες παγκοσμίως, η Γιορτή του Πατέρα γιορτάζεται την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.

Η επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας έχει τις ρίζες της στον 20ό αιώνα και αποσκοπεί στην εξισορρόπηση της γιορτής της μητέρας με μια αντίστοιχη ημέρα αφιερωμένη στον πατρικό ρόλο.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εορτές του εκκλησιαστικού έτους και τιμάται πάντοτε την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή.
Το 2025, εορτάζεται στις 15 Ιουνίου και είναι αφιερωμένη σε όλους τους αγίους – γνωστούς και άγνωστους, αναγνωρισμένους ή αφανείς, που έζησαν και αγίασαν μέσα στην Εκκλησία.

Η εορτή αυτή καθιερώθηκε για να τιμηθεί η πληρότητα της θείας χάριτος και η δύναμη του Αγίου Πνεύματος, το οποίο «εκαθάρισεν» και «εφώτισεν» τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Χριστό. Η Εκκλησία μάς καλεί να στρέψουμε το βλέμμα μας σε όλα αυτά τα πρόσωπα που, με τη ζωή, το μαρτύριο, την προσευχή και την ταπείνωσή τους, έγιναν φωτεινά παραδείγματα πίστης και αρετής.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων έχει επίσης έναν βαθύ προσωπικό και λειτουργικό χαρακτήρα: είναι ημέρα αυτοκριτικής και αφύπνισης, μια υπενθύμιση πως όλοι οι πιστοί καλούνται στην αγιότητα. Γι’ αυτό και η Εκκλησία δεν τιμά μόνο τους “μεγάλους” αγίους, αλλά και εκείνους που έζησαν χωρίς δόξα ή αναγνώριση, κρυμμένοι στην απλότητα της καθημερινότητας.

Είναι, τέλος, και μια ημέρα προσευχής υπέρ όλων εκείνων που αναπαύονται στον Κύριο, μια παγκόσμια μνήμη της Εκκλησίας για τα μέλη της που έφτασαν στον τελικό τους προορισμό: την ένωσή τους με τον Θεό.

Ποιοι τιμώνται 15 Ιουνίου

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, στις 15 Ιουνίου τιμώνται επίσης:

Ο Προφήτης Αμώς
Οι Άγιοι Αχαϊκός και Στεφανάς οι Απόστολοι
Ο Όσιος Ιερώνυμος
Ο Άγιος Αυγουστίνος ο Επίσκοπος Ιππώνος
Ο Όσιος Ορτίσιος
Ο Άγιος Ιωνάς της Ιερά Μονής Πεσόνσα

Σε ποιους λέμε «χρόνια πολλά»

Αυγουστίνος, Αυγουστίνα.
Αύγουστος, Αυγουστής, Αυγούστα, Αυγουστία.
Ιερώνυμος, Γερώνυμος, Ιερονύμη, Ιερωνύμη.
Λιβύη, Λίβιος, Λίβας.
Μόνικα, Μόνα.
Ορτίσιος, Ορτίσης, Ορτίσια, Ορτανσία.
Αγαμέμνονας, Αγαμέμνων.
Αγησίλαος, Αγησιλεία.
Αγόρω, Αγορίτσα, Ρίτα.
Αίολος.
Άλκηστις.
Αλκμήνη.
Ανδρομέδα.
Αντιόπη.
Αριστομένης.
Αρθούρος.
Ασημάκης, Ασημίνα.
Βελισάριος.
Βενέτιος, Βενετία.
Βενιζέλος.
Βιολέτα.
Βρασίδας.
Διαγόρας.
Δίκαιος.
Εβελίνα, Έβελιν.
Έκτορας.
Ελβίρα.
Εριφύλη.
Ερρίκος, Έρικ.
Ερωτόκριτος.
Ευαγόρας.
Ευριπίδης.
Ευρυδίκη.
Φαίδων, Φαίδωνας.
Φειδίας.
Φραγκίσκος, Φρατζέσκα.
Γιασεμή, Γιασμίνα.
Γιολάντα.
Γλαύκος.
Ηλέκτρα.
Ιοκάστη.
Ισαβέλα.
Καλομοίρα.
Καλυψώ.
Κανέλος, Κανέλα, Νέλλη.
Κασσάνδρα.
Κίμων, Κίμωνας.
Κίρκη.
Κλάρα.
Κλεάνθης, Κλεάνθη.
Κλέαρχος.
Κλεομένης.
Κομνηνός.
Κρίτων, Κρίτωνας.
Κυβέλη.
Λαέρτης.
Λαοκράτης.
Λογοθέτης.
Λυκούργος.
Λύσανδρος.
Μανταλένα.
Μάνθος, Μανθούλα.
Μίνωας.
Μιράντα.
Μιρέλα.
Μυρτώ.
Ναθαναήλ.
Ναυσικά.
Νεοκλής.
Νεοπτόλεμος.
Νιόβη.
Οφηλία.
Ορφέας.
Όθων, Όθωνας, Οθωνία.
Παγώνα.
Πανωραία.
Περίανδρος.
Πραξιτέλης.
Πυθαγόρας.
Ροδοθέα.
Τερέζα.
Τερψιθέα.
Θέλξη.
Θρασύβουλος, Θράσος.
Τιμολέων.
Άγις.
Αίσωπος.
Αλβέρτος.
Αλκίνοος.
Αμφιτρίτη.
Αναξίμανδρος.
Ανδροκλής.
Αρετή, Αρετούσα.
Εριέττα, Έρη.
Έρρικα.
Γοργίας.
Ήρα.
Ηρώ.
Ιόλη.
Ιπποκράτης.
Κάρολος, Καρολίνα.
Μαλβίνα.
Μέλισσα, Μελίσσα.
Ναπολέων, Ναπολέωντας.
Σεμίνα.
Οδέττη.
Ζώτος.
Αλφρέδος.
Αρμονία.
Ηώ.
Ήβη.
Ινώ.
Κλαίρη.
Λάνα.
Λάρα.
Λίλα.
Λίλιαν.
Μαρίσσα.
Κυρήνη.
Μηλινόη.
Νία.
Ρέα.
Υβόννη.
Βεατρίκη.
Άρια, Άρυα.
Καλλίµαχος.
Κρατερός.
Πολυκράτης.
Πούλια.

πηγή https://www.dnews.gr